SUB 1 Codex Odalberti 2
Salzburger Urkundenbuch. I. Band: Traditionscodices. Gesammelt und bearbeitet von Abt Willibald Hauthaler O.S.B. Salzburg 1910, S. 68f.
2. Der Chorbischof Kotabert übergibt dem Erzbischofe sein Eigenthumsrecht (zu St. Stephan bei Kraubat) an der Lobmingmündung, zu Graslab und Perchau (bei Neumarkt in Obersteier), sowie zu Zurdoch, ferner sein Eigen im Salzburggau zu Moriz (sw. Petting – in vico Mauriciano –) und zu Holzhausen (n. Teisendorf?), wofür er auf Lebenszeit empfängt St. Maria (Saal) bei Karnburg, St. Peter in Karnburg, St. Lorenz (bei St. Johann a/Br.) an der Görtschitz, zu Selissen (an der Gurk bei Brückl), St. Peter bei (Hoch-)Osterwitz, zu Treffen (n. Villach), St. Maria(-Rain) an der Drau, dann (zu Bruck) an der Mürzmündung, zu Rottenmann und (zu St. Andrä) an der Lavant.
Cod. Od. f. 7' (O). — Iuv. A. 126, cap. 1 (aus O) — v. Hormayr, Archiv (1819) X, 560 — Boczek, cod. dipl. Moraviae I, 74. Mon. Boica XIV, 355 (nach O). — Ausz. bei Zahn St. UB I p. 20. Reg. bei Koch-St. in Abhandlungen V/2, S. 15–17, dann v. Ankershofen UR n° 30 und Gesch. II, Anh. 19. Vergl. auch Bindinger Öst. Gesch. I, 250.
Nachdem der Erzbischof Ostern (25. März) in Salzburg gefeiert und hier schon bei Anwesenheit vieler angesehener Männer eine Reihe von Tauschhandlungen abgeschlossen hatte (n° 31, 32, 44b; 41, 42, wahrscheinlich auch 45, 46, 47, dann 10, 11, 40 vielleicht auch 6 und 55, vergl. Erben 15 (468)), so begab er sich nach Kärnten und hielt in Maria-Saal eine Versammlung ab, wobei in Gegenwart des Herzogs Perhtold wohl Massregeln gegen die 926 überstandene Ungarngefahr berathen, dann aber auch wieder verschiedene Tauschverträge abgeschlossen wurden. Über die gottgeweihten Frauen, vielleicht Witwen, Kernia und Engilhilda ist sonst nichts Näheres bekannt; v. Koch-St. hält sie für Schwestern Gotaberts. Engilhilda hat am 26. Dec. 928 mit dem Erzbischofe selbst noch den Tauschvertrag n° 69 geschlossen und überlebte Odalbert, da sie unter Erzbischof Egilolf (935 bis 939 (sieh' unten n° 102)) noch ein Seelgeräth durch Übergabe von Hörigen gestiftet hat. Zu vicus Mauricianus vergl. Mayer-W. I, 736.
In nomine[1] domini dei aeterni. Cognoscant omnes fideles, qualiter Odalbertus sanctę Iuuauensis[2] ęcclesię venerabilis archiepiscopus quandam complacitationem consultui fidelium suorum clericorum ac laicorum aurem praebens cum Kotabertus choriepiscopus cum manu advocati sui ducis Perhtaldi proprietatem, quam tradente Kernia in loco Lominichakimundi dicto suscepit, et ad Grazluppa, ad Perhchah, veluti Rihbaldo et Engilfredo tradentibus in proprium accepit, et ad Zurdoch quicquid proprietatis visus est habere, et in pago Salzpurgouui dicto in vico Mauriciano proprietatem, quam tradente Engilhilda sanctimonialis femina accepit, veluti ipsa olim temporibus Pilgrimi archiepiscopi[3] in beneficium tenuit ac postea de Odalberto venerabili archiepiscopo in proprietatem commutavit, et ad Holzhusun, quod tradente praedicta Engilhilda suscepit, quam ipsa emptione sua adquisivit, et mancipia VIII causa complacitationis in manus Ôdalberti archiepiscopi et advocati sui Regimberti[4] ad sanctum Petrum sanctumque Rodbertum et ad sanctam Salzburgensem sedem post obitum suum in proprietatem ea videlicet ratione, ut si Engilhilt vel Kerni eum supervixerint, quę ab eis praedicto choriepiscopo tradita sunt, usque in finem vitę suę in propiretatem possideant et postea ad praedictam sedem perenniter in proprietatem consistant. Econtra vero Ôdalbertus venerabilis archiepiscopus cum manu advocati sui Regimberti[4] in manus Kotaberti choriepiscopi et advocati sui Bertaldi ducis hęc loca: ad sanctam Mariam ad Charantanam, ad sanctum Petrum in civitate Carantana, ad sanctum Laurentium ad Kurkizam, ad Zeleznam, ad sanctum Petrum ad Ostaruizam, ad Treuinam, item ad sanctam Mariam ad Drauum, ad Muorizakimundi, ad Rotenmannum, ad Lauentam beneficium Engilhildę sanctimonialis feminę cum mancipiis utriusque sexus et decimis omnibusque rebus magnis ac parvis ad praedicta loca rite legitimeque pertinentibus at ab eo investitura possessis sibis usque in finem vitę suę in proprietatem tradidit et transfudit; postea vero hęc loca praedicta cum omni integritate ad sanctum Petrum sanctumque Rodbertum ad sanctam Iuuauensem sedem perenniter in proprietatem possidendum, excepto quod praedicta Engilhilt Kurkizam et Zeleznam et add sanctum Petrum ad Ostaruizam cum omnibus ibidem pertinentibus usque in finem vite suę in proprietatem possideat et praedicta Kerni locum Muorizakimundi usque in finem vitę suę in proprietatem obtineat, postea vero integerrime ad sanctum Petrum sanctumque Rodbertum ad sanctam Iuuauensem sedem perenniter in proprietatem consistant.
Isti sunt testes per aures attracti: Rôdperht comes, Reginker comes, Diotmar comes, Sigipold comes, Reginhart, Arpo, Uueriant, Maruuart, Ascuuin, Herolt, Turdagouuo, Sarahilo, Arnkis,[4] Diotram, Hinto, Auo, Zuentibold, Erinperht, Ernust, Egiuuint, Kerhoh, Liutprant, Noting, Uuoluo, Chunirih, Regimhoh,[5] Arpo, Raci, Enci, Papo, Rocholf, Ruodperht, Uuielant.
Actum in synodo in ęcclesia sanctę Marię ad Carantanam, anno dominicę incarnationis DCCCC XX VII, indictione XV, sub die X. kal. Iunii, feliciter in dei nomine.