Regesten des Bistums Trento
Aus Quellen Alpen-Adria
Regesten des Bistums Trento
| Datum„Datum <span style="font-size:small;">(Date)</span>“ ist ein Datentyp für Datumswerte. Er wird Attributen mit Hilfe eines von Semantic MediaWiki bereitgestellten, softwareseitig fest definierten Attributs (Spezialattribut), zugeordnet. | Ort | Regest | |
|---|---|---|---|
| Tomaschek Regesten Kärnten 174 | 27. September 1366 JL | Katharina von Cameyn, Witwe des Grafen Heinrich von Ortenburg und Gattin des Grafen Georg von Wusan, vergleicht sich mit Graf Albrecht von Ortenburg, Bischof von Trient, und Graf Otto zu Ortenburg. | |
| Tomaschek Regesten Kärnten 193 | 7. Mai 1374 JL | Katharina von Kamentz, Witwe des Grafen Heinrich von Ortenburg, vergleicht sich mit Grafen Albrecht von Ortenburg, Bischof von Trient, und mit dem Grafen Friedrich von Ortenburg. | |
| Göth Regesten Steiermark 187 | 25. September 1375 JL | Niklas Grimschizer wird von Bischof Albrecht zu Trient, und Friedrich Grafen zu Ortenburg mit dem Hofe zu Grimschiz belehnt. Siegler: Geyselcher von Stain, Burggraf zu Werdemberg. | |
| Tomaschek Regesten Kärnten 208 | 3. November 1377 JL | Albrecht, Bischof von Trient und Graf zu Ortenburg, stiftet mit Einwilligung seines Vetters Friedrich in der Veste zu Ortenburg, eine ewige Messe. | |
| Göth Regesten Steiermark 197 | 3. November 1377 JL | Albrecht, Bischof zu Trient, Graf zn Ortenburg, stiftet mit Wissen seines Vetters Grafen Friedrichs zu Ortenburg eine ewige Messe und einen Kaplan zur Kapelle auf der Veste Ortenburg, und theilt dem Letzteren ein Haus zwischen den 2 Thürmen unter obiger Veste und mehre Güter zu. Die Vogtei gehört zu Ortenburg. | |
| Göth Regesten Steiermark 198 | 23. November 1377 JL | Testament des Grafen Friedrich von Ortenburg, nach welchem sämmtliche Herrschaften und Güter nach seinem Tode an seinen Vetter, Bischof Albrecht zu Trient und Grafen zu Ortenburg, und nach des Letztern Tode an die Grafen von Cilli vererben sollen. Siegler: Obiger Bischof Albrecht. | |
| Göth Regesten Steiermark 217 | 31. Mai 1382 JL | Niklas der Offelniger wird als Dienstmann des Bischofs Albrecht zu Trient, und Friedrichs, beider Grafen zu Ortenburg, mit dem Zehent zu Ygdorf belehnt. Siegler: Jakob der Zeppel, Berchthold von der Dürr. | |
| Tomaschek Regesten Kärnten 218 | 31. Mai 1382 JL | Niclas des Ozzelinker's Lehenrevers über die von Albrecht, Bischof von Trient, und Friedrich Grafen von Ortenburg erhaltene Belehnung mit dem Zehent zu Iggdorf. | |
| Göth Regesten Steiermark 236 | 2. Februar 1384 JL | Johannes, Abt zu Ossiach, der Prior und ganze Convent bestätigen, von Bischof Albrecht zu Trient und Friedrich seinem Vetter, beide Grafen zu Ortenburg, die 25 Mark Pfeninge, die der Gräfin Anna von der Grupp, ihrer Schwester und Muhme, Vermächtniß sind, und die 15 Mark Pfeninge, die gedachte Grafen selbst zu ihrem und ihrer Vorältern Seelenheil gestiftet, erhalten zu haben; – sie geloben hierfür ewige Jahrtage nach jedem Quatember zu halten, das gestiftete Geld auf Güter und jährliche Nutzungen für das Stift anzulegrn, und die Verwendung desselben den Grafen urkundlich mitzutheilen. | |
| Tomaschek Regesten Kärnten 227 | 2. Februar 1384 JL | Der Abt und der Convent zu Ossiach bestätigen den Empfang von 40 Mark Pfennig von dem Grafen Albrecht, Bischof zu Trient, und Friedrich von Ortenburg und bestimmen dafür einen Jahrestag zum Andenken an diese Stifter für ewige Zeiten. Von obigen 40 Mark sind 25 Mark ein Legat der verstorbenen Schwester resp. Mume des genannten Grafen, Anna verwitwete von der Krapp. | |
| Tomaschek Regesten Kärnten 230 | 1. Juni 1384 JL | Cividale del Friuli | Philipp von Alençon, Cardinal, Patriarch von Aquileja, belehnt Friedrich Grafen von Ortenburg durch den Bevollmächtigten desselben mit dem Schloße Loz (?), allen Zugehörungen und Gerichtszwang, welches er und Albert, Bischof von Trient gemeinschaftlich in die Hände des Patriarchen resignirt haben. |
| Tomaschek Regesten Kärnten 231 | 28. Juni 1384 JL | Lehenrevers des Hanns von Oberrain über einige Güter an den Bischof Albrecht von Trient und seinen Vetter Friedrich Grafen von Ortenburg. | |
| Göth Regesten Steiermark 241 | 25. November 1384 JL | Millstatt | Johann, Abt des Gotteshauses St. Salvotor zu Millstadt, Johann, Prior, und der ganze Convent geloben dem Bischofe Albrecht zu Trient und Friedrich seinem Vetter, beiden Grafen zu Ortenburg, die von Letzteren gestifteten 4 Mark Agleyer Pfennig (mit der Widmung für einen ewigen Jahrtag am Montage nach jeden Quatember) zum Nutzen des Gotteshauses auf Huben oder Zehente oder andere jährliche Gült anzulegen, und dieses Geschäft den gedachten Grafen urkundlich mitzutheilen. |
| Tomaschek Regesten Kärnten 233 | 25. November 1384 JL | Revers des Abtes und Conventes St. Salvator zu Millstatt über 40 Mark guter Aglajer Pfennige, die die beiden Grafen zu Ortenburg, Bischof Albrecht von Trient und Friedrich, zum Besten des Conventes demselben zukommen ließen. | |
| Tomaschek Regesten Kärnten 251 | 28. Oktober 1386 JL | Gräfin Agnes von Ortenburg ernennt ihren Bruder, Bischof Albrecht von Trient, und ihren Vetter, Grafen Friedrich von Ortenburg, als Mandatare zur Auszahlung einer jährlichen Summe aus Anlaß einer von ihr im St. Bartholomäus=Kloster zu Gotschee gemachten Stiftung. | |
| Göth Regesten Steiermark 253 | 29. Oktober 1386 JL | Agnes Gräfin zu Ortenburg, Eberhards von Wallsee von Droschendorf Witib legirt der Kirche zu Kranaw 30 Mark Pfening, und ersucht ihren Bruder Albrecht, Bischof zu Trient, und Vetter Friedrich, beide Grafen zu Ortenburg, um Aufrechterhaltung dieses Legates. | |
| Göth Regesten Steiermark 259 | 14. März 1389 JL | Cividale del Friuli | Joannes DEJ gratia, Sanctae Aquilegensis Ecclesiae Patriarcha, Deuoto nobis in Christo Dilecto Vrbano de Loss Presbytero gratiam nostram cum salute. Morum honestas, uitae laudabilis et honestae conuersationis assertio, et sufficientia scientiarum, quibus apud nos fide dignorum commendaris testimonio, nos inducunt, ut tibi in largitione gratiae reddamur liberales. Cum itaque parochialis Ecclesia Sancti Stephani in Reifniz nostrae Aquilegensis Dioecesis, cui imminet cura animarum, ad praesentationem spectabilis Comitis de Ortenburg pro tempore existentis, et ad nostram collationem seu prouisionem spectans, per mortem Nicolai Presbyteri ultimi et immediati eiusdem parochialis Ecclesiae plebani et Rectoris, uacare noscatur de praesenti, nos uolentes tibi gratiam facere specialem, ad praesentationem et humilium precum instantiam spectabilis et nobilis Friderici Comitis de Ortemburg, tibi dictam parochialem Ecclesiam in Reifniz cum omnibus suis iuribus et pertinentiis conferimus, donamus et confirmamus, teque praesentibus nostris Litteris inuestimus de eadem, tibi curam animarum et administrationem bonorum omnium tam spiritualium quam temporalium committimus etiam et assignamus. Et ut huiusmodi nostrae gratia suum sortiatur debitum effectum, honorabili Joanni de Mila, Reuerendi Patris, domini Episcopi Tridentini Secretario nobis in Christo dilecto committimus et mandamus, quatenus requisitus per te uel alium, te uel procuratorem tuum nomine tuo in tenutam et corporalem possessionem dictae parochialis Ecclesiae, omniumque iurium et pertinentiarum eiusdem inducat et defendat inductum, faciatque tibi uel procuratori tuo de omnibus et singulis fructibus, redditibus, et prouentibus et iuribus ac obuentionibus uniuersis eiusdem Ecclesiae in Reifniz, amoto exinde quolibet illicito detentore plene et integraliter responderi, saluo semper iure nostro, nostraeque Aquilegensis Ecclesiae et alterius cuiuscunque, contradictores uero et rebelles auctoritate nostra per censuram ecclesiasticam compescendo. Harum sub nostri appensione sigilli testimonio litterarum. Datum in nostro Patriarchali Palatio in nostra Ciuitate Austriae nostrae Dioecesis praedictae. Anno Domini Millesimo trecentesimo octuagesimo nono, die quarta decima mensis Martij, duidecima Indictione. |
| Göth Regesten Steiermark 261 | 26. Jänner 1391 JL | Roma | Bonifacius Episcopus, Seruus Seruorum Dei, Venerabilibus fratribus, Tridentinensi et Gurcensi Episcopis, ac dilecto filio Abbati Monasterij Sancti Lamberti Salisburgensis Dioecesis, Salutem et Apostolicam Benedictionem. Vitae ac morum honestas aliaque laudabilia probitatis et uirtutum merita, super quibus apud nos dilectus filius Erhardus Sibner Presbyter Salisburgensis Dioecesis fide digno commendatur testimonio nos inducunt, ut sibi reddamur ad gratias Liberales. Exhibita siquidem nobis nuper pro parte dicti Erhardi petitio continebat, quod olim parochiali ecclesia Sancti Nicolai in Judenburga dictae Dioecesis per obitum quondam Friderici Pfuntan, ultimi ipsius Ecclesiae Rectoris extra Romanam Curiam defuncti uacante, ipse Erhardus uigore quarundam litterarum Apostolicarum, per quas beneficium ecclesiasticum cum cura uel sine cura ad collationem, prouisionem, praesentationem, seu quamuis aliam dispositionem venerabilis fratris nostri Episcopi Secouiensis pertinens exspectabat: Eandem Ecclesiam sic uacantem, et ad collationem dicti Episcopi pertinentem, infra tempus legitimum acceptauit, et de illa sibi prouideri fecit, Canonice, illamque vigore acceptationis et prouisionis huiusmodi fuit pacifice assecutus. Cum autem sicut eadem petitio subiungebat, dictus Eberhardus dubitet acceptationem et prouisionem praedictas, ex certis causis, uiribus non subsistere, et sicut accepimus praedictam Ecclesiam uacare noscatur ad praesens. Nos uolentes eidem Erhardo praemissorum meritorum suorum intuitu gratiam facere specialem Discretioni uestrae per Apostolica scripta mandamus, quatenus uos uel duo aut unus Vestrum per uos uel alium seu alios praedictam Ecclesiam, cuius fructus, redditus et prouentus duodecim marcharum argenti secundum communem existimationem, ualorem annuum, ut ipse Erhardus asserit, non excedunt, si, ut praemittitur uacat, etiamsi tanto tempore non uacaverit, quod eius collatio, iuxta statuta Lateranensis concilii, ad sedem Apostolicam legitime deuoluta, uel ecclesia ipsa dispositioni Apostolicae specialiter reseruata existat, dictusque Fridericus, eiusdem sedis Capellanus, et alius officialis, uel fructuum et prouentuum, Camerae Apostolicae debitorum Collector uel Subcollector, uel eiusdem sedis, aut alicuius ex venerabilibus fratribus nostris sanctae Romanae Ecclesiae Cardinalibus familiaris fuerit, dummodo tempore dati praesentium non sit indicta Ecclesia alicui, specialiter ius quaesitum cum omnibus iuribus et pertinentiis suis eidem Erhardo authoritate nostra conferre et assignare curetis inducentes praefatum Erhardum uel procuratorem suum eius nomine in corporalem possessionem Ecclesiae iuriumque et pertinentiarum praedictarum eadem authoritate et descendentes inductum, ac facientes sibi de ipsius Ecclesiae fructibus redditibus, prouentibus, iuribus et obuentionibus Vniuersis integre responderi, contradictores authoritate nostra appellatione postposita compescendo, non obstantibus, si aliqui super prouisionibus sibi faciendis de huiusmodi, uel aliis beneficiis Ecclesiasticis in illis partibus speciales uel generales dictae sedis uel legatorum eius litteras impetrarint, etiamsi per eas ad inhibitionem, reseruationem et decretum, uel alios quomodolibet sit processum, quibus omnibus praefatum Erhardum in huiusmodi Ecclesiae assecutione uoluimus anteferri, sed nullum per hoc eis, quoad assecutionem beneficiorum aliorum praeiudicium generari. Seu si Episcopo Seccouiensi pro tempore existenti, oel quibusuis aliis communiter uel diuisim ab eadem sit sede indultum, quod ad receptionem uel prouisionem alicuius minime teneantur, et ad id compelli, aut quod interdici, suspendi, uel excommunicari non possint. Quodque de huiusmodi uel aliis beneficiis ecclesiasticis ad eorum collationem, prouisionem, praesentationem, seu quamuis aliam dispositionem, coniunctim uel separatim spectantibas nulli ualeat prouideri, per litteras Apostolicas, non facientes plenam et expressam ad de uerbo in uerbum, de indulto huiusmodi mentionem et quamlibet alia dictae sedis indulgentia generali uel speciali, cuiuscunque tenoris existat, per quam praesentibus non expressam uel totaliter non insertam, effectus huiusmodi gratiae, impediri ualeat, quomodolibet uel differri, et de qua cuiusque toto tenore habenda sit in nostris litteris, mentio specialis. Volumus autem, quod quamprimum idem Erhardus vigore praesentium praefatam Ecclesiam fuerit pacifice assecutus, praefatae litterae, per quas illam acceptauit, et de ea sibi prouideri fecit, ut praefertur, et processus habiti per easdem, et quaecunque inde secuta, sint cassa et irrita, nulliusque roboris uel momenti. Et insuper ex nunc irritum decreuimus et inane, si secus super his a quoquam quauis authoritate scienter uel ignoranter contigerit attemptari. Datae Romae apud Sanctum Petrum, septimo Calendas Februarii, Pontificatus Nostri anno secundo. |