MC 4/1 1747: Unterschied zwischen den Versionen
Aus Quellen Alpen-Adria
| Zeile 16: | Zeile 16: | ||
</small> | </small> | ||
<div style="text-indent:4ex"> Ego [[authority::Bernhard, Herzog von Kärnten|Bernhardus]] dei gratia dux [[duchy::Kärnten|Carinthie]] notifico cunctis sangnine Christi redemptis tam presentibus<sup>a</sup> quam futuris, quod domnus abbas [[persName:: Nikolaus|Nycolaus]]<sup>b</sup> et [[monastery::Kloster Viktring|conventus de Victoria]] de domno [[persName::Ulrich von Treffen|Wolrico de Treuen]] et fratre illius domno [[persName:: Werenhard|Werenhardo]] consensu et voluntate sororis sue domne [[persName::Gersa|Gerse]] et mariti eius domni [[persName::Thomas von Villach|Thome de Villaco]] et puerorum ipsorum omniumque amicorum eorum comparaverunt tres mansos pro viginti marcis quorum unus est aput [[placeName::Emmersdorf|Tumansdorf]] et alii duo aput [[placeName::St. Lamprecht|Zemzlau]], hac sub conditione, ut, si ipsi de transmarinis partibus reverterentur, proprietatem eourumdem mansorum pro predicta pecunia redimerent ab eisdem cenobitis et, si decederent, idem<sup>c</sup> eube eorum usibus perpetuo deservirent et, si dominus eorum patriarcha<sup>d</sup> seu aliquis amicorum eorum eos postea possidere volunt, pro quadraginta marcis eos redimant et possideant. Huius rei testes sunt ego [[authority::Bernhard, Herzog von Kärnten|Bernhardus]]<sup>e</sup> dux [[duchy::Kärnten|Carinthie]], domnus abbas [[persName:: Nikolaus|Nycolaus]], prior [[persName::Berthold|Bertholdus]], maior Callerarius[[persName::...|Herbrandus]], [[persName::...|Chunradus Treuenar]], [[persName::...|Albero]] et totus conventus, [[persName::Ulrich|Wolricus]] et [[persName::Werenhard|Werenhardus]] fratres de [[placeName::Treffen|Treuen]], [[persName:...|Algozus]] et frater eius [[persName::Rudolf|Rudolfus]], [[persName::Friedrich|Fridericus]], [[persName::Gebhard|Gebhardus]] et filius eius [[persName::Ulrich von ...|Wolricus de Wilanich]] et clericus [[persName::Johann|Iohan]] et alii plures. Facta sunt hec aput [[placeName::Villach|Villacum]], anno incarnationis dominice millesimo ducentesimo septimo decimo.</div> | <div style="text-indent:4ex"> Ego [[authority::Bernhard, Herzog von Kärnten|Bernhardus]] dei gratia dux [[duchy::Kärnten|Carinthie]] notifico cunctis sangnine Christi redemptis tam presentibus<sup>a</sup> quam futuris, quod domnus abbas [[persName:: Nikolaus|Nycolaus]]<sup>b</sup> et [[monastery::Kloster Viktring|conventus de Victoria]] de domno [[persName::Ulrich von Treffen|Wolrico de Treuen]] et fratre illius domno [[persName:: Werenhard|Werenhardo]] consensu et voluntate sororis sue domne [[persName::Gersa|Gerse]] et mariti eius domni [[persName::Thomas von Villach|Thome de Villaco]] et puerorum ipsorum omniumque amicorum eorum comparaverunt tres mansos pro viginti marcis quorum unus est aput [[placeName::Emmersdorf|Tumansdorf]] et alii duo aput [[placeName::St. Lamprecht|Zemzlau]], hac sub conditione, ut, si ipsi de transmarinis partibus reverterentur, proprietatem eourumdem mansorum pro predicta pecunia redimerent ab eisdem cenobitis et, si decederent, idem<sup>c</sup> eube eorum usibus perpetuo deservirent et, si dominus eorum patriarcha<sup>d</sup> seu aliquis amicorum eorum eos postea possidere volunt, pro quadraginta marcis eos redimant et possideant. Huius rei testes sunt ego [[authority::Bernhard, Herzog von Kärnten|Bernhardus]]<sup>e</sup> dux [[duchy::Kärnten|Carinthie]], domnus abbas [[persName:: Nikolaus|Nycolaus]], prior [[persName::Berthold|Bertholdus]], maior Callerarius [[persName::...|Herbrandus]], [[persName::...|Chunradus Treuenar]], [[persName::...|Albero]] et totus conventus, [[persName::Ulrich|Wolricus]] et [[persName::Werenhard|Werenhardus]] fratres de [[placeName::Treffen|Treuen]], [[persName:...|Algozus]] et frater eius [[persName::Rudolf|Rudolfus]], [[persName::Friedrich|Fridericus]], [[persName::Gebhard|Gebhardus]] et filius eius [[persName::Ulrich von ...|Wolricus de Wilanich]] et clericus [[persName::Johann|Iohan]] et alii plures. Facta sunt hec aput [[placeName::Villach|Villacum]], anno incarnationis dominice millesimo ducentesimo septimo decimo.</div> | ||
<div class="center">S.</div> | <div class="center">S.</div> | ||
Aktuelle Version vom 19. Juni 2022, 20:43 Uhr
Die Kärntner Geschichtsquellen. Vierter Band 1202–1296. Erster Teil 1202–1262 (Monumenta Historica Ducatus Carinthiae 4/1). Hg. August von Jaksch. Klagenfurt 1906, S. 89. Nr. 1747.
1747. Viktring 79. Villach 1217. Januar 1.
Herzog Bernhard bekennt, dass Abt Nikolaus und der Konvent von Viktring von Ulrich von Treffen und dessen Bruder Werenhard mit Willen ihrer Schwester Gersa und deren Gemahl Thomas von Villach eine Hube zu Emmersdorf und zwei zu St. Lamprecht (w. Rosegg) um zwanzig Mark unter der Bedingung gekauft haben, dass die Brüder, falls sie aus den überseeischen Ländern heimkehren, die Huben um dasselbe Geld zurückkaufen können und, falls sie umkommen, ihr Herr, der Patriarch, oder einer ihrer Freunde die Huben um vierzig Mark auszulösen berechtigt ist.
2 Orig. (A1 17.5 : 12.5, A2 17.4 : 12.5).
Ausz. Ank. Reg. n. 750.
A1 und A2 geschrieben von Hand 6 (Ortolf), A1 mit dunklerer Tinte bis clericus Johan, A2 mit hellerer Tinte wie auch A1 von et alii plures an und die Dorsualnotiz auf beiden Urkunden: Sigillum ducis Carinthie tribus eubis.
Ego Bernhardus dei gratia dux Carinthie notifico cunctis sangnine Christi redemptis tam presentibusa quam futuris, quod domnus abbas Nycolausb et conventus de Victoria de domno Wolrico de Treuen et fratre illius domno Werenhardo consensu et voluntate sororis sue domne Gerse et mariti eius domni Thome de Villaco et puerorum ipsorum omniumque amicorum eorum comparaverunt tres mansos pro viginti marcis quorum unus est aput Tumansdorf et alii duo aput Zemzlau, hac sub conditione, ut, si ipsi de transmarinis partibus reverterentur, proprietatem eourumdem mansorum pro predicta pecunia redimerent ab eisdem cenobitis et, si decederent, idemc eube eorum usibus perpetuo deservirent et, si dominus eorum patriarchad seu aliquis amicorum eorum eos postea possidere volunt, pro quadraginta marcis eos redimant et possideant. Huius rei testes sunt ego Bernharduse dux Carinthie, domnus abbas Nycolaus, prior Bertholdus, maior Callerarius Herbrandus, Chunradus Treuenar, Albero et totus conventus, Wolricus et Werenhardus fratres de Treuen, Algozus et frater eius Rudolfus, Fridericus, Gebhardus et filius eius Wolricus de Wilanich et clericus Iohan et alii plures. Facta sunt hec aput Villacum, anno incarnationis dominice millesimo ducentesimo septimo decimo.
S.
An einer Hanfschnur hängt das beschädigte Siegel 1 des Herzogs (A1), welches (A2) bis auf einen kleinen Rest verloren ist.
a) i radiert aus angefangenem b A2. b) A1; Nicolaus A2. c) A1-2. d) Durch die Oberlänge von h ist ein überflüssiges Abkürzungszeichen gelegt. A1. e) A1; Berenhardus A2.